Skocz do zawartości
  • PDR – bezlakierowe usuwanie wgnieceń – technologia i narzędzia do usuwania dużych wgnieceń cz. 2

       (0 opinii)
    Alex
    • 16 wyświetleń

    Przy wykorzystywaniu w naprawie dużych wgnieceń techniki wypychowej PUSH, warto a nawet trzeba, a w przypadku aluminium jest niezbędnym, podgrzanie blachy w obszarze deformacji do temperatury bliskiej 100 stopni Celsjusza. Nie należy przekraczać 100 stopni bo wiąże się to z nieodwracalnym uszkodzeniem – spaleniem lakieru. Do podgrzewania zwykle wykorzystuje się opalarki ale można też posiłkować się promiennikami podczerwieni. Nagrzana blacha staje się bardziej elastyczną, wgniecenie łatwiej wychodzi z zakleszczenia a ryzyko generowania ostrych wzgórków w punkcie styku narzędzia do wypychania z blachą - obniża się. Aby ryzyko wzgórków było jak najmniejsze, należy pchać (PUSH) narzędziami o płaskich, zaoblonych kształtach końcówek lub stosować sposoby na zamortyzowanie pracy końcówek poprzez stosowanie nakładek z miękkiego tworzywa. Dla „zmiękczenia” końcówki drutu do wypychania stosuje się także owijanie końcówki drutu: taśmami z tworzyw, płóciennymi a czasem nawet papierowymi.

    W trakcie pracy należy odprężać obszar uszkodzenia ostukując, opukując wypiętrzone obszary młotkami PDR. Młotki wykorzystywane w pracach technologią PDR to młotki lekkie. Ich ciężar waha się od 100 do 200 gram. Młotki te winny być dobrze wyważone, rozkład masy powinien być równomierny. Dzięki temu młotki te dobrze „leżą” w rękach Techników. Uderzanie nimi to sekwencja wielu „miękkich” , łagodnych, delikatnych ruchów a nie pojedyncze, silne ciosy z zamachem. Uderzenia młotkiem PDR to bardziej opuszczanie młotka pod jego własnym ciężarem z wysokości dobieranej przez Technika. O sile decyduje wysokość z jakiej upuszcza się młotek na nierówność. Taka technika zwana jest blendowaniem. To dzięki jej zastosowaniu usuwane są rozległe ale o niewielkiej wysokości nierówności. Końcówka młotka ma doskonale, precyzyjnie wykończone polerowaniem końcówki. Dzięki temu praca młotkiem nie pozostawia śladów na lakierze. Co ciekawe, pod względem pozostawianiu śladów pracy na lakierze, młotek jest rozwiązaniem bezpieczniejszym niż pobijak. Nie zawsze i nie wszędzie praca młotkiem jest możliwa i wystarczająca. Przy wbijaniu wzgórków wygenerowanych przy wypychaniu drutem niezbędne jest wbijanie wzgórków z wykorzystaniem pobijaków. Pobijaków zakończonych ostro, pobijaków twardych lub o końcówkach uelastycznionych nakładkami z tworzyw.

    Po wykonaniu prac PDR należy usunąć wszelkie ślady stosowania tej techniki. Obszar od zewnątrz należy wypolerować. Często nosi on ślady prac pobijakami. Nie powinien nosić śladów pracy młotkiem o ile ma on właściwie wykończone końcówki (gładkie, wypolerowane, bez rys i deformacji). Otwory technologiczne poprzez które Technik dostawał się pod obszar uszkodzenia powinny mieć wyrównane krawędzie oraz uzupełnione ubytki lakieru jeżeli do nich doszło. Zarysowania od pracy drutem na wewnętrznej stronie elementu powinny zostać zabezpieczone antykorozyjnie.

    Kolejność właściwa dla prac związanych z usuwaniem dużego wgniecenia:

    1. Usunięcie zanieczyszczeń i zabrudzeń w obszarze uszkodzenia.
    2. Oględziny uszkodzonego obszaru w lampie PDR.
    3. Dokładne oględziny z analizą miejsc zagłębień i wzgórków. Określenie obszarów do wyciągania i obszarów do wbijania (można wytrasować – rozrysować korony i dołki w obszarze wgniecenia).
    4. Identyfikacja sposobu i możliwości dostępu do uszkodzenia. Dobór technologii naprawy.
    5. Odprężanie młotkiem PDR miejsc z odłożonymi naprężeniami. Koniecznie należy stosować pomiędzy wszystkimi kolejnymi etapami procesu niezależnie od zastosowanej technologii.
    6. Rozpoczynanie prac od miejsc najgłębszych, naprzemiennie z liniami przetłoczeń (rantów) aż do odzyskania linii rantów i przetłoczeń.
    7. Praca przyssawkami jeśli jest tylko możliwość.
    8. Wykorzystanie techniki klejowej PULL i młotków bezwładnościowych.
    9. Podgrzewanie obszaru uszkodzenia.
    10. Wykorzystanie techniki wypychowej PUSH narzędziami o miękkich końcówkach.
    11. Wykończenie techniką PUSH narzędziami o końcówkach ostrych, precyzyjnych, twardych.
    12. Blendowanie młotkami.
    13. Kontrola w świetle lamp PDR pod różnymi kątami i najlepiej z kierunków prostopadłych.
    14. Usunięcie śladów po pracach.
    15. Wypolerowanie naprawianego obszaru.

    Przy naprawie dużych wgnieceń nie zawsze będzie możliwa naprawa na 100%, bez uszkodzenia lakieru. Naprawa uszkodzenia do lakierowania (PUSH TO PAINT) może być korzystną alternatywą. Dobór narzędzi i zastosowana technologia naprawy nie jest sprawą wymierną i dającą się jednoznacznie sklasyfikować. Do tak samo wyglądającego wgniecenia różni Technicy będą podchodzić różnymi narzędziami i zastosują różne technologie. Ze względu na trudność wykonywanej operacji, złożoność zagadnienia, różne poziomy umiejętności, różnorodność posiadanego wyposażenia – zastosowane rozwiązania i sposoby mogą być różne. I nie ma w tym nic złego. Tu Technik jest najważniejszym ale i najsłabszym ogniwem.



    Opinie użytkowników

    Brak opinii do wyświetlenia.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...