Skocz do zawartości
  • BHP - ochrona kończyn dolnych. Cz.1

       (0 opinii)
    Alex
    • 54 wyświetleń

    Środki ochrony kończyn dolnych

    Obuwie ochronne produkowane jest w szerokim asortymencie i jest przeznaczone zwykle do ochrony przed kilkoma rodzajami zagrożeń jednocześnie. Jego parametry ochronne zależą głównie od materiałów użytych do ich produkcji, a także konstrukcji i ewentualnego wyposażenia w dodatkowe elementy (np. podnoski stalowe, wkładki stalowe, ochrony śródstopia, ochrony kostki).

    Obuwie ochronne ze względu na przeznaczenie można podzielić na:

    • obuwie chroniące przed czynnikami chemicznymi
    • obuwie chroniące przed czynnikami biologicznymi
    • obuwie chroniące przed czynnikami mechanicznymi
    • obuwie chroniące przed czynnikami termicznymi
    • obuwie chroniące przed porażeniem prądem elektrycznym
    • obuwie chroniące przed czynnikami atmosferycznymi
    • obuwie przeznaczone do stosowania w atmosferze zagrożonej wybuchem.

    Drugim kryterium podziału jest ciężkość zagrożeń, przed którymi obuwie chroni. Stosując to kryterium obuwie można podzielić na trzy rodzaje:

    • obuwie bezpieczne
    • obuwie ochronne
    • obuwie zawodowe

    Ze względu na konstrukcję wyróżnia się następujące typy obuwia:

    • A - półbuty
    • B - trzewiki
    • C - buty
    • D - buty do kolan
    • E - buty z przedłużoną cholewką

    Obuwie bezpieczne, ochronne i zawodowe powinno być klasyfikowane zgodnie z zasadami podanymi w tabeli klasyfikacji obuwia. ( szukaj tabela nr 1 ).

    Obuwie bezpieczne
    Jest to obuwie mające cechy ochronne, z ochronami palców stopy (podnoski), których wytrzymałość jest badana przy uderzeniu z energią 200 J.

    Obuwie ochronne
    Obuwie ochronne do użytku w pracy jest to obuwie mające cechy ochronne z ochronami palców stopy, których wytrzymałość jest badana przy uderzeniu z energią 100 J. Jest przeznaczone do ochrony użytkownika przed urazami, które mogą wystąpić w czasie wypadku w miejscach pracy.

    Obuwie zawodowe
    Obuwie mające cechy ochronne przeznaczone do użytkownika przed urazami, które mogą wystąpić w czasie wypadku w miejscach pracy.

    Obuwie chroniące przed czynnikami chemicznymi

    Obuwie chroniące przed chemikaliami dzieli się ogólnie na obuwie odporne na chemikalia oraz obuwie o zwiększonej odporności na chemikalia. Do pierwszej wymienionej grupy obuwia zalicza się obuwie klasyfikacji I (obuwie skórzane lub wykonane z innych materiałów z wyłączeniem obuwia całogumowego i całotworzywowego) i klasyfikacji II (obuwie całogumowe i całotworzywowe), które izoluje stopy lub stopy i nogi od kontaktu z rozpylonym produktem chemicznym. Z kolei do drugiej grupy zalicza się obuwie klasyfikacji II, które stosuje się w celu odizolowania stóp lub stóp i nóg od bezpośredniego kontaktu z produktem chemicznym.  Modele obuwia odpornego na chemikalia przedstawiono na rysunku 1. Nie powinno być stosowane obuwie z niską cholewką, czyli model typu A

    image.png.af75babf844806e88dc2c5c037ad6054.png

    Modele obuwia odpornego na chemikalia

    A - obuwie z niską cholewką; B - trzewik; C - but do połowy łydki; D - but do kolana;
    E - but z cholewką sięgającą powyżej kolana z regulowanym przedłużeniem cholewki (1).

    Obuwie odporne na chemikalia powinno spełniać, oprócz wymagań dotyczących ergonomii, nieszkodliwości dla użytkowników, trwałości, higieny i wygody w warunkach użytkowania, wymagania w zakresie odporności na degradację pod wpływem chemikaliów.

    Pod pojęciem degradacji rozumie się pogorszenie jednej lub kilku właściwości materiału obuwia (wierzchu i podeszwy) w wyniku kontaktu z produktem chemicznym. W przypadku materiału wierzchu ocenia się wytrzymałość na rozdzieranie i wydłużenie przy zerwaniu zaś w przypadku podeszwy - wytrzymałość na rozdzieranie i twardość. Jeśli odporność materiału jest bardzo mała może dochodzić do jego łuszczenia się, pęcznienia, rozkładu, kruszenia, odbarwiania, zmiany wymiarów, itp. Zgodnie z wymaganiami badanie odporności na degradację wykonuje się z użyciem co najmniej dwóch produktów chemicznych wybranych z podanej w normie listy, przy czym dopuszcza się użycie także innych chemikaliów, zgodnie z przewidywanym zastosowaniem. Wymaga się, aby obuwie klasyfikacji I było odporne na wodę, tzn. przechodziło z wynikiem pozytywnym tzw. „test rynny” lub badanie metodą maszynową. Pozytywny wynik tych badań wskazuje nie tylko na dobrą odporność na przemakanie samych materiałów lecz także na szczelność połączenia spodu z wierzchem.

    Tabela nr 1 (1).pdf



    Opinie użytkowników

    Brak opinii do wyświetlenia.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...